|
AVROPANI XİLAS ETMİŞ ADAM
HİKMƏT HACIZADƏ
Mənbə:
"Məşvərət", N22,
1999
Etiraf etməliyik ki, hələ də ictimai şüurumuzda
demokratik liderlərin surətləri məşhur fateh və diktatorların obrazları
qədər parıltılı və yaddaqalan izlər buraxmayıb. Məgər Perikl, Kromvel,
Linkoln, Xruşşov kimi xilaskarların sönük obrazlarını Makedoniyalı İsgəndər,
Napoleon, Hitler, Stalin kimi paranoiklərin cəzbedici, “epik” port-ret-ləri
ilə müqayisə etmək olarmı?
Bu “böyük, lakin bədəməl” insanların hər addımı, hər sözü, hər hərəkəti
tarixçilər tərəfindən məftunluqla dönə-dönə təsvir olunub və indinin özündə
də meşşanların ruhunu oxşamaqda davam edir. Lakin burada istisnalar da var -
bu, Britaniyanın keçmiş baş naziri Uinston Çörçillin zaman ötdükcə
əsatirləşən obrazıdır. Bu şəxsiyyət bizdə o qədər məşhurdur ki, bəzən
qəzetlərimizdə hər hansı bir ingilis sitatını onun adına yazırlar.
Uinston Leonard Spenser Çörçill (1874-1965) Britaniyaya bir sıra görkəmli
siyasətçi və sərkərdələr bəxş etmiş Marlboro hersoqlarının köhnə kübar
nəslindəndir. Çörçill uşaq vaxtı tez-tez xəstələnir, pis oxuyurdu, buna görə
atası onun üçün hərbi karyera seçir. Uinston yalnız üçüncü cəhddə kral hərbi
kollecinə daxil olur, lakin təhsili əla qiymət-lərlə, birincilər sırasında
başa vura bilir. Hərbi qulluğa daxil olan Çörçill, eyni zaman—da, məqalə və
esseləri oxucular tərəfindən sevilə-sevilə oxunan jurnalist kimi fəaliyyət
göstərir. 1899-cu ildə Çörçill siyasətçi olmaq və çörəkpulunu qələmlə
qazanmaq üçün hərbi karyeradan imtina edir.
1900-cü ildə o, Mühafizəkarlar Partiyasının namizədi kimi ikinci cəhddə
parlamentə seçilir. Dörd il sonra isə partiya rəhbərliyi ilə ixtilaf
səbəbindən Liberallar Partiya-sına keçir və hökumət tərkibində bir sıra
mühüm vəzifələrdə çalışır. 1911-ci ildə o, dəniz donanması naziri təyin
olunur və hərbi donanmanı uğurla müasirləşdirir. Lakin Birinci dünya
müharibəsi onun üçün böyük uğursuzluqla başlanır: Hallipolidə
britaniya-lıların türk ordusu ilə döyüşdəki (1915) ağır məğlubiyyəti
Çörçilli istefa verməyə məc-bur edir. İstefadan sonra Çörçill tezliklə
cəbhəyə adi zabit kimi qayıdır, lakin az sonra yenidən siyasi mübarizəyə
qoşulur. Kommunizmin və bolşevik Rusiyasının barışmaz düş-məni kimi ad
çıxaran Çörçill hərbi təchizat naziri qismində bu ölkəyə qarşı müdaxiləyə
rəhbərlik edir.
Parlamentə növbəti seçkini uduzan Çörçill ötən müharibədən bəhs edən və
sonralar ona şöhrət və böyük gəlir gətirmiş hərbi-tarixi əsərlər üzərində
işləməyə başlayır. 1924-cü ildə Çörçill Mühafizəkarlar Partiyasına qayıdaraq
orada mühüm vəzifələrdə çalışır. 1931-ci ildə partiya rəhbərliyi ilə növbəti
fikir ayrılığından sonra Çörçill istefa verir və yenə öz tarixi
tədqiqatlarına qayıdır.
1933-cü ildə hakimiyyətə gəlmiş Hitlerin doğurduğu böyük təhlükə Çörçilli
siyasi fəaliy-yətə qayıtmağa sövq edir. Bütün ölkənin diqqətini bu ölümcül
təhlükəyə yönəltmək üçün Çörçill yorulmadan səy göstərir, böyük təbliğat işi
aparır. Lakin ilk dövrlərdə onun səyləri bir səmərə vermir: britaniyalılar
Hitlerin Şərqi Avropadakı zəfər yürüşünü dayandırmaq naminə vuruşmaq
istəmirlər. Britaniya aristokratiyasının bir qismi, elə əlahəzrət kralın özü
də Hitlerə açıq-aşkar rəğbət bəsləyirdi. Çörçillə BBC dövlət radiostansiyası
ilə öz həyəcanlı nitqləri ilə çıxış etmək qadağan olunur. Lakin Hitlerin
iştahası artdıqca ictimai rəy Çörçillin xeyrinə dəyişməyə başlayır. 1939-cu
ildə faşi-stlərin Polşaya hücumundan sonra Britaniya və Fransa Hitler
Almaniyasına müharibə elan edirlər. Tarixə İkinci dünya müharibəsi adı ilə
daxil olmuş bu böyük müharibə beləcə başlanır. Çörçillin şöhrəti günbəgün
artır. O, mühafizəkarlar Partiyasına qayıdır və 1940-cı ildə ölkənin baş
naziri olur.
Qısa müddət ərzində Çörçill ölkəni bir amal ətrafında birləşdirməyə və
ordunun müasir-ləşdirilməsində itirilmiş vaxtı doldurmağa nail olur.
Çörçillin başqa böyük bir uğuru SSRİ və ABŞ-ın da daxil olduğu güclü
antihitler koalisi-yasının yaradılmasıdır.
Faşizm üzərində Çörçillin xüsusilə böyük payı olduğu həlledici qələbədən
cəmi bir neçə gün sonra onun partiyası demokratiyanın istehzası ilə
seçkiləri leyboristlərə uduzur. Çörçill baş nazir vəzifəsini tərk edərək
müxalifətə başçılıq etməyə başlayır. İndi onu yalnız bir qayğı - dünya
demokratiyasını hədələyən yeni dəhşətli təhlükə: sovet süngü-sü ilə
yaradılmış və getdikcə genişlənən dünya kommunist sisteminin məşum varlığı
narahat və məşğul edir. Çörçill bu təhlükəyə qarşı Britaniya-Amerika hərbi
ittifaqı-nın yaradılmasını və Qərbi Avropa demokratik ölkələrinin Avropa
İttifaqında birləşmə-sini təklif edir. O, Amerikanın Fulton Universitetində
söylədiyi “Dünyanın əzələləri” adlı məşhur nitqində (bu nitq bizdə “Dəmir
pərdə” adı ilə tanınır) prezident Trumeni, ABŞ və Britaniya ictimaiyyətini
keçmişin səhvlərini təkrarlamamağa və kommunist təhlükəsini dəf etmək üçün
yubanmadan hazırlıq görməyə çağırır.
Öz ədəbi fəaliyyətinə görə Çörçill 1953-cü ildə Nobel mükafatına layiq
görülmüşdür. Onun dünyada yeni düzən layihəsi bu gün tamamilə həyata
keçmişdir.
UİNSTON ÇÖRÇİLL
Sülhün əzələləri (1946)
...Hər hansı bir ölkənin xalqı tamamilə azad seçkilər və gizli səsvermə
vasitəsilə öz ölkəsində hökumət tərki-bini seçmək hüququna malikdir...
Amerika və Britaniya xalqları bəşəri-yyətə və insanlığa, bax, bunları bəxş
edə bilər.
Cənab rektor Makklür, ledi və centlmenlər və nəhayət, Amerika Birləşmiş
Ştatlarının Prezidenti!
Mən çox şadam ki, bu gün Vestminster kollecində çıxış edirəm və xeyli
məmnunam ki, təmiz adı hamıya yaxşı bəlli olan bu təhsil ocağı mənə fəxri
elmi dərəcə vermək qərarına gəlmişdir...
Əvvəla, izn verin bildirim ki, mənim heç bir rəsmi missiyam, yaxud hər hansı
xüsusi statusum yoxdur və mən indi yalnız öz adımdan çıxış edirəm.
Buna görə mən öz həyat təcrübəmə istinad etməklə tam hərbi qələbəmizdən
dərhal sonra qarşılaşdığımız problemlərə toxunmağı, bu cür qurbanlar və
məhrumiyyətlər bahasına əldə edilənlərin bəşəriyyətin gələcək şərəfi və
təhlükəsizliyi naminə qorunub saxlanılacağına əmin olmaq üçün səy göstərməyi
özümə borc bilirəm.
Ledi və centlmenlər, hazırda Birləşmiş Ştatlar öz cahanşümul qüdrətinin ən
yüksək zirvəsindədir. Amerika demokratiyası üçün bu, çox mühüm bir məqamdır.
Belə ki, güc üstünlüyü müəyyən öhdəliklər yaradır və gələcəkdə məhz bu
öhdəliklər üzrə hesabat vermək lazım gələcək. Ətrafınıza nəzər salsanız
təkcə öz vəzifənizi yerinə yetirdiyinizə görə məmnunluq hissi deyil, həm də
təşviş hissi keçirmiş olarsınız - necə edək ki, əldə olunmuş səviyyədən
aşağı enməyək, ad-sanımıza layiq olmaqda davam edək? Tamamilə aydın-dır ki,
hər iki ölkəmiz üçün əlverişli məqam yetişmişdir. Əgər biz özümüzü elə
göstər-sək ki, guya bu belə deyil və yaranmış imkanları saya salmasaq bu ona
gətirib çıxarar ki, əldən verilənlərə görə bizi gələcəkdə qınağa çəkərlər.
Prinsiplərə sədaqət, ünvanlı məqsəd və qərarların müdrik sadəliyi
ingilisdilli xalqların həyatını və siyasətini müha-ribə illərində olduğu
kimi dinc dövrlərdə də müəyyən etməlidir. Biz buna qadir olduğumuzu sübut
etməliyik və mən bilirəm ki, biz bunu sübut edə biləcəyik.
Prezident Makklür, Amerika hərbçiləri hansısa bir ciddi durumla üzləşdikdə
bununla bağlı hazırladıqları sənədin başlığında adətən “ümumi strateji
konsepsiya” kimi ifadələr işlədirlər. Bu, düzgün üsuldur, belə ki, bu cür
ifadə fikrin və şərhin dürüstlüyünü ehtiva edir. Bəs bizim bu gün qurmalı
olduğumuz bu konsepsiya necə olacaqdır? Bu konsepsiya, ilk növbədə, bütün
ölkələrdə bütün ocaqların və ailələrin, bütün kişilərin və qadınların ümumi
təhlükəsizlik və firavanlığını, azadlıq və tərəqqisini nəzərdə tutacaqdır...
Bu saysız-hesabsız ailə ocaqlarının təhlükəsizliyini təmin etmək üçün, hər
şeydən əvvəl, onları bu iki ən qorxunc talançıdan - müharibədən və
tiraniyadan xilas etmək lazımdır...
***
Bizim amerikalı hərbçi həmkarlarımız “ümumi strateji konsepsiya”nı bəyan
etdikdən və sərəncamda olan bütün ehtiyatları hesabladıqdan sonra növbəti
mərhələyə - metoda keçir-lər. Burada da hərtərəfli razılaşma əldə
edilmişdir. Əsas məqsədə - müharibənin qar-şısını almaq məqsədinə çatmaq
üçün artıq beynəlxalq təşkilat yaradılmışdır. Millət-lər Liqasının varisi
olan və Birləşmiş Ştatların qoşulması ilə həlledici, müstəsna əhəmiyyət
daşıyan Birləşmiş Millətlər Təşkilatı artıq öz işinə başlamışdır. Onun
fəaliyyətinin səmərəli olması üçün, bu fəaliyyətin gözdən pərdə asmaq deyil,
gerçək olması üçün əlimizdən gələni əsirgəməməliyik...
Bununla belə, hazırda mənim praktik yöndə bir sıra konkret təkliflərim var
ki, biz fəaliyyətə bunları həyata keçirməklə başlaya bilərik. Əlbəttə, indi
məhkəmə sistemi də fikirləşib qurmaq olardı, hakimləri də təyin etmək
olardı, lakin şerif və konstebellə-rin yoxluğu səbəbindən onlar, onsuz da,
fəaliyyət göstərə bilməyəcəkdilər. BMT təcili olaraq öz hərbi qüvvələrini
yaratmağa başlamışdır. Bu işdə biz tədricən də irəliləyə bilərik, lakin işə
yubanmadan indi başlamaq lazımdır. Hər bir dövlətə təklif edilməli-dir ki,
beynəlxalq təşkilatın sərəncamına müəyyən miqdarda aviasiya eskadrilyaları
“ayırsın”. Bu eskadrilyalar təlim və hazırlığı öz ölkələrində keçməli, lakin
ehtiyac olduqda bir ölkədən o birinə göndərilməlidir. Onlar öz ölkələrinin
hərbi formasını daşıya bilərlər, lakin onların fərqlənmə nişanları başqa cür
olmalıdır. Onlar öz ölkələrinə qarşı fəaliyyət göstərməyə bilərlər, lakin
bütün digər hallarda beynəlmiləl komandanlığın əmrlərinə tabe olmağa
borcludurlar. Bu birgə hərbi qüvvələr ilk vaxtlar az sayda da ola bilər,
lakin qarşılıqlı inam artdıqca onların sayı da artırıla bilər. Vaxtilə -
Birinci dünya müharibəsindən sonra məndə təxminən belə bir şeyi təcrübədə
yoxlamaq istəyi olmuşdur, indi inanıram ki, bu, mümkündür və mütləq həyata
keçiriləcəkdir...
***
İndi isə mən bəşər ocağını və sadə insanları hədələyən ikinci bir təhlükə,
yəni tiraniya barədə söz açmaq istəyirəm. Bizim - Britaniya imperiyasının
bütün vətəndaşlarının istifadə etdikləri azadlıqların bir çox ölkələrdə (özü
də onların bəziləri xeyli qüdrətə malikdir) olmaması faktına heç cür göz
yuma bilmərik. Bu ölkələrdə sadə insanlar üzərində nəzarət çeşidli polis
hökumətləri vasitəsilə hərtərəfli şəkildə həyata keçirilir; bu nəzarət
dərəcəsi cəmiyyəti boğur və demokrati-yanın bütün prinsiplərinə ziddir.
Həmin ölkələrdə dövlət hakimiyyətini qeyri-məhdud surətdə ya diktator, ya da
hakim partiyanın və siyasi polisin vasitəsilə fəaliyyət göstərən bir ovuc
oliqarx həyata keçirir. Qarşıda duran çətinliklərin bu qədər çox olduğu bir
zamanda bizim vəzifəmiz müharibə zamanı fəth etmədiyimiz ölkələrin daxili
işlərinə zorakı müdaxilə etmək deyil. Lakin bununla belə, biz anqlosakson
dünyasının ümumi mirası olan və Magna Carta, Hüquqlar Haqqında Bill, Habeas
Corpus, andlılar qarşısında məhkəmə araş-dırması və Ümumi İngilis Hüququ
vasitəsilə [ABŞ-ın] İstiqlaliyyət Bəyannaməsində öz məşhur ifadəsini tapmış
böyük azadlıq prinsiplərini və insan hüquqlarını cəsarətlə bəyan etməkdən
heç vaxt imtina etməməliyik.
Bu o deməkdir ki, hər hansı bir ölkənin xalqı tamamilə azad seçkilər və
gizli səsvermə vasitəsilə öz ölkəsində hökumət tərkibini və idarəetmə
formasını seçmək, yaxud dəyiş-dirmək, konstitusional formada təsbit edilmiş
hüquqa malikdir; bu o deməkdir ki, söz azadlığı və fikir azadlığı həyata
keçirilməlidir; bu o deməkdir ki, icraedici hakimiy-yətdən asılı olmayan,
heç bir partiyaya hesabat verməyən hakimlər ədalət mühaki-məsini böyük
əksəriyyət tərəfindən qəbul olunmuş və bəyənilmiş, yaxud zamanın və
ənənələrin əziz tutduğu qanunlar əsasında həyata keçirməlidir. Amerika və
Britaniya xalqları bəşə-riy—yətə və insanlığa, bax, bunları bəxş edə bilər.
Gəlin necə davranırıqsa onu elə də təbliğ edək və təbliğ etdiyimiz kimi də
davranaq...
***
İndi mən hələ də ümumi strateji konsepsiyamızın həyata keçirilməsi metoduna
əməl edərək buraya deməyə gəldiyim məsələnin tədricən zirvə nöqtəsinə
yaxınlaşıram. Mənim “İngi-lis—dilli xalqların qardaşlıq assosiasiyası”
adlandırdığım birlik olmadan nə müharibə-nin qarşısını etibarlı şəkildə
almaq, nə də beynəlxalq təşkilatın genişləndirilməsi mümkündür.
Bu, bir tərəfdən, Britaniya Millətlər Birliyi və imperiyası, digər tərəfdən
Birləşmiş Ştatlar arasında xüsusi münasibətlər deməkdir. İndi ümumi sözlərlə
danışmaq vaxtı deyil. Mən dəqiq danışmaq cəsarətindəyəm. Britaniya
assosiasiyası təkcə bizim iki cəmiy-yətin geniş və qohum sistemləri arasında
artan dostluğun və qarşılıqlı anlaşmanın möhkəmləndirilməsini deyil, həm də
bizim hərbi müşavirlər arasında yaxın münasibətlə-rin qorunub
saxlanılmasını, mümkün təhlükələrin birgə öyrənilməsini, silah və tədris
vəsaitlərinin eyni olmasını, habelə zabit və (hərbi) kollec kursantlarının
mübadiləsini tələb edir. Bu, qarşılıqlı təhlükəsizlik naminə yaradılmış
indiki şəraitin, dünyanın müxtəlif yerlərində bu iki ölkəyə məxsus olan
bütün hərbi dəniz və aviasiya bazalarından birgə istifadə etmək yolu ilə
qorunub saxlanılması ilə müşayiət olunmalıdır. Ola bilsin ki, bu, Amerika
donanması və aviasiyasının çevikliyini ikiqat artırardı, Britaniya imperiya
qüvvələrinin çevikliyini yüksəldərdi və işdir, dünya sakitləşməyə başlasaydı
o sakitləşdikcə bu, böyük maliyyə qənaətinə gətirib çıxarardı. Biz artıq
neçə-neçə adadan birgə istifadə edirik. Ola bilsin ki, tezliklə bizim
istifadəmizə bundan da çox ada veriləcəkdir.
***
Mən bayaq, ledi və centlmenlər, ötəri də olsa, sülh evi məsələsinə toxundum.
Bu məbəd bütün dünya ölkələri nümayəndələrinin birgə səyi ilə
ucaldılmalıdır. Əgər onun qurucu-larından ikisi bir-birini yaxşı tanıyırsa,
yaxud köhnə dostlardırsa, ailə-likcə dostluq edirlərsə, onların ümumi
məqsədləri və ümumi gələcəkləri vardır-sa, onlar bir-birləri-nin
nöqsanlarını bağışlamağı bacarırlarsa bu halda nə üçün də onlar dostlar və
həmkar-lar kimi bir vahid vəzifə üzərində çiyin-çiyinə çalışmasın-lar? Nə
üçün də onlar öz əmək alətlərini mübadilə etməklə əmək məhsuldarlığını
artırmağa çalışmasınlar? Həqiqətən də, onlar məhz bu cür hərəkət
etməlidirlər, əks halda bu məbədin heç vaxt ucaldılmaması, ucaldılsa da az
sonra uçub dağılması qorxusu var; bunun-la da sübut etmiş olardıq ki, bizə
heç nə dərs olmayıb, biz heç nə öyrənə bilməmişik; o zaman biz daha bir
təlim kursu - müharibə dərsini yenidən keçmək təhlükəsi qarşısında qalmış
olarıq, bu müharibə isə ötən il başa çatmış müharibədən qat-qat dəhşətli ola
bilər. Elmin parlaq qanadlarında orta əsrlər, hətta daş dövrü uçub gələr və
insanlığın üzərinə var-dövlət yağdıra biləcək tərəqqi onun kökünü yer
üzündən siləcək alətə çevrilə bilər. Buna görə deyirəm: özünüzü gözləyin,
ola bilsin ki, vaxtımız lap az qalıb. Əgər mən dediyim formada qardaşlıq
ittifaqı yaratmaq mümkün olsaydı ölkələrimiz bundan çox böyük fayda götürə
bilərdi, qüvvələr birliyi qüdrətimizi artırar, təhlükəsizliyimizi
möhkəmlədərdi; belə birlik əldə edilsə, əlbəttə ki, bu barədə, onun bütün
dünyada sülhün möhkəmləndirilməsi və sabitləşdirilməsi işində oynayacağı
mühüm rol barədə dünya ictimaiyyətinə dərhal xəbər verilməlidir. Bu, ağıllı
və düzgün yoldur. Profilaktika həmişə müalicədən yaxşıdır.
***
Hələ bu yaxınlaracan müttəfiqlərin qələbəsi ilə işıqlandırılmış torpaqlara
kölgə düşürdü. Hazırda heç kəs bilmir ki, Sovet Rusiyası və onun beynəlxalq
kommunist təşkilatı yaxın gələcəkdə nə etmək niyyətindədir, yaxud onların
ekspansionist meyllərinin və proze-litizmə canatmalarının sərhədləri (əgər
bu sərhədlər həqiqətən mövcuddursa) haraya qədərdir. Mən qəhrəman rus
xalqına və müharibə dövrü yoldaşım marşal Stalinə dərindən heyranam və
ehtiram bəsləyirəm, İngiltərə və heç şübhəsiz, elə bu ölkə də Rusiyanın
bütün xalqlarına şəfqət və xeyirxahlıqla yanaşır və onlar da bir çox fikir
ayrılıqlarına və uğursuzluqlara baxmayaraq, möhkəm dostluq əlaqələri
yaratmaq əzmindədirlər...
Lakin mənim vəzifəm Avropanın indiki vəziyyəti ilə bağlı bəzi faktları sizə
təqdim etməkdir.
Baltikadakı Ştettindən başlayaraq Adriatikdəki Triyestə qədər uzanan
kontinentin böyük bir hissəsinin üzərinə dəmir örtük enmişdir. Mərkəzi və
Şərqi Avropanın qədim dövlətlərinin bütün xəzinələri bu örtüyün arxasında
qalmışdır. Varşava, Berlin, Praqa, Vyana, Budapeşt, Belqrad, Buxarest,
Sofiya - bütün bu məşhur şəhərlər və bu ərazilərin əhalisi sovet
dairəsindədir və hamısı bu və ya digər formada təkcə sovet təsirinə deyil,
həm də xeyli dərəcədə artmaqda olan Moskvanın nəzarətinə tabedir. Yalnız
azad-lıq beşiyi kimi şöhrətlənmiş Afina öz müqəddəratını ingilislərin,
amerikalıla-rın və fransızların müşahidəsi altında seçkilərdə həll
edəcəkdir. Rusların ağalığı altında olan Polşa hökuməti özünün Almaniyaya
qarşı böyük və ədalətsiz iddialarında şirniklən-dirilir. Milyonlarla
almanın, təəssüf ki, bizim təsəvvürə belə gətirə bilmədiyimiz miqyaslarda
kütləvi surətdə qovulması faktları mövcuddur. Bütün bu Avropa dövlətlərində
bir vaxtlar elə bir əhəmiyyəti olmayan kommunist partiyaları onların sayını
xeyli üstə-ləyən müstəsna qüvvəyə dönmüşlər və hər yerdə total nəzarəti
bərqərar etməyə çalışırlar. Bütün bu ölkələrdə polis hökumətləri üstünlük
təşkil edir və Çexoslovakiya istisna olunmaqla, bu ölkələrin heç birində əsl
demokratiya əlaməti yoxdur. Türkiyə və İran Moskva hökumətinin onlara qarşı
sürdüyü iddialara və göstərdiyi təzyiqə görə bərk təşviş və narahatlıq
duymaqdadırlar.
Bu faktlardan (bunlar isə həqiqətən faktlardır) hansı nəticələrin
çıxarılmasından asılı olmayaraq bir şey aydındır ki, artıq bu, yaranışı
uğrunda mübarizə apardığımız həmin o azad edilmiş Avropa deyildir. Bu,
möhkəm sülh əsaslarına malik Avropa da deyildir. Bütün dünyanın
təhlükəsizliyi Avropanın vəhdətini tələb edir və heç bir ölkəni bu vəhdətdən
həmişəlik kənar etmək lazım deyil.
***
Məhz bir-birinə qohum olan millətlər arasındakı fikir ayrılıqlarından
Avropada sizinlə birgə şahidi olduğumuz iki dəhşətli müharibə və əvvəllər
baş vermiş bir çox digər müharibələr doğmuşdur. Həyatımız ərzində biz artıq
iki dəfə Birləşmiş Ştat-ların öz istəyi və öz adətləri, gücü və məntiqi
şübhə doğurmayan ağlın dəlilləri ziddinə olaraq necə müharibəyə qoşulduğunu
müşahidə etmişik, biz artıq iki dəfə hədd-hüdud bilməyən qüvvələrin
Birləşmiş Ştatları xeyrin şər üzərində qələbəsinə kömək etmək üçün bu
müharibələrə vaxtında, lakin artıq dəhşətli qırğınlar və dağıntılar baş
verdik-dən sonra cəlb etdiyinin şahidi olmuşuq. Birləşmiş Ştatlar iki dəfə
milyonlar-ca oğullarını Atlantika üzərindən müharibəyə göndərmək
məcburiyyətində qalmışdır, lakin indi müharibənin özü də hara istəsə gedə
bilər. Əlbəttə, biz Avropada möhkəm sülh sisteminin yaradılması üzərində,
BMT qurumundan istifadə etməklə bizim nizamnaməyə uyğun fəaliyyət
göstərməklə məqsədyönlü şəkildə işləməliyik. Mənim gördüklərim və
duyduqlarım çox mühüm siyasi kursa yol açır.
Avropanı ikiyə bölən “dəmir örtük” önündə narahatlıq üçün başqa səbəblər də
var. İtaliyada kommunist partiyası ciddi çətinliklərlə qarşılaşır, belə ki,
bu partiya İtaliyanın Adriatikdəki əvvəlki ərazisinə münasibətdə
kommunistlərdən təlim almış marşal Titonun tələblərini dəstəkləməyə
məcburdur. Bununla belə, İtaliyanın gələcək taleyi hələ də müəyyən
edilməmişdir. Eləcə də dirçəlmiş Avropanı güclü Fransasız təsəvvür eləmək
qeyri-mümkündür. İctimai fəaliyyətimin bütün müddəti ərzində mən güclü
Fransanın yaranışı üçün çalışmışam və heç vaxt, hətta ən pis zamanlarda da
onun gözəl gələcəyinə inamımı itirməmişəm. Və indi də bu inamı itirmirəm.
Lakin Rusiya sərhədlərindən xeyli uzaqlarda yerləşən və bütün dünyaya
səpələnmiş ölkə-lərdə kommunistlərin “beşinci kolon”ları yaradılmışdır və
bunlar tam vəhdətdə və kommunist mərkəzlərinin sərəncamlarına tam itaət
göstərməklə çıxış edirlər. Kommu-niz-min rüşeym halında olduğu Britaniya
Millətlər Birliyi və ABŞ istisna edilməklə, kommunist partiyaları və
“beşinci kolon”lar xristian sivilizasiyası üçün getdikcə artmaqda olan hədə
və təhlükə doğururlar. Bunlar o cür parlaq əməkdaşlığımız sayəsində azadlıq
və demokratiya naminə əldə edilmiş qələbənin artıq ertəsi günü haqqında
danışmağa məcbur olduğumuz kədərli faktlardır və hələ nə qədər vaxt var, bu
faktların “üzünə” dik baxmamaq bizim tərəfdən böyük ağılsızlıq olardı.
Uzaq Şərqdəki, xüsusilə Mancuriyadakı perspektivlər də narahatlıq doğurur.
Yaltada bağ-lanmış və mənim də imzaladığım saziş Sovet Rusiyası üçün
müstəsna dərəcədə əlverişli idi, lakin bu sazişin bağlandığı dövrdə hələ heç
kəs deyə bilməzdi ki, Almaniya ilə müha-ribə 1945-ci ilin yayına, yaxud
payızına qədər uzanmayacaq və hamı elə bilirdi ki, Yaponiya ilə müharibə
Almaniya ilə müharibə bitdikdən sonra hələ 18 ay da davam edəcəkdir.
Bununla belə, mən Qərbdə, eləcə də Şərqdə dünyanı bürümüş kölgəni təsvir
edərkən özümdə səbr etmək istəyi duydum.
Versal Müqaviləsi (1919) bağlanarkən mən nazir və Lloyd Corcun yaxın dostu
idim. Şəxsən mən o zamanlar həyata keçirilən bir çox şeylərlə razılaşmırdım,
bununla belə, yaranmış vəziyyət mənə güclü təsir bağışlamışdı və həmin
vəziyyəti hazırda yaranmış durumla müqayisə etmək mənim üçün çox ağırdır. O
zaman böyük ümidlər və sonsuz bir inam vardı ki, daha müharibələr qurtarıb
və Millətlər Liqası böyük qüdrət sahibi olacaqdır. Lakin bu dəfə məndə belə
bir inam və ümid hissi yoxdur.
Digər tərəfdən, mən yeni müharibənin qaçılmazlığı fikrini, bundan da
betərini - yeni müharibənin artıq qapının ağzını kəsdirməsi fikrini özümdən
uzaqlaşdırmağa çalışı-ram. İndi də bu barədə ona görə danışıram ki,
xoşbəxtliyimizin öz əlimizdə olduğuna inanıram, inanıram ki, biz gələcəyi
xilas etmək zorundayıq. İndi imkan yarandığı üçün sözümü deməyi özümə borc
bilirəm. Mən inanmıram ki, Sovet Rusiyası müharibə istəyir. O, başqa şey -
müharibə bəhrələrini, öz güc və doktrinasının hüdudsuz yayılmasını
is-tə-yir. Lakin bizim bu gün burada nəzərdən keçirməli olduğumuz məsələ -
müharibə təhlükə-si qarşısının alınması sistemi, bütün ölkələrdə azadlıq və
demokratiyanın inki-şafı üçün şəraitin mümkün qədər tez təmin edilməsidir.
Bizim öz problemlərimizə göz yummağımızla onlar yox olmaz. Bizim beləcə
oturub nə baş verəcəyini gözləməyimiz-lə də bunlar yox olmaz; “yola vermək”
siyasəti də bunları yox olmağa məcbur edə bilməz. Biz yubanmadan müharibədən
sonrakı dünyanın nizama salınmasıyla məşğul olmalıyıq və bu məsələ uzandıqca
onu nizama salmaq bir o qədər mürəkkəbləşəcək, çətinliklərimiz daha da
artacaq.
***
Müharibə zamanı rus dostlarımızda və müttəfiqlərimizdə müşahidə etdiklərimə
əsasən əminliklə deyə bilərəm ki, rusların ən çox heyran olduqları şey hərbi
güc, ən hörmət-siz yanaşdıqları isə hərbi zəiflikdir. Buna görə bizim
qüvvələrin tarazlığı haqqındakı köhnə doktrinamız əsassız sayılmalıdır. Biz
cüzi güc üstünlüyünə arxalanmağı özümüzə rəva görə bilmərik, çünki bu halda
onları öz güclərini sınamağa şirnikləndirmiş olarıq. Əgər Qərb
demokratiyaları BMT Nizamnaməsi prinsiplərinə ciddi əməl etməklə birləşsə
onların bu prinsiplərin həyata keçirilməsinə yönəldilmiş təsiri çox böyük
olar və heç kəs onların yolu qarşısında dura bilməz. Lakin nəsə onları
parçalasa, yaxud onlar öz borclarını yerinə yetirmək işində tərəddüd etməyə
başlasa, həqiqətən də, hamımızı fəlakət hədələyə bilər.
Ötən dəfə mən belə bir şeyin necə yaxınlaşdığını, üstümüzə yeridiyini gördüm
və var səsimlə həmvətənlərimi və bütün dünyanı bundan xəbərdar elədim, lakin
heç kəs mənə məhəl qoymadı.
1933-cü ilə qədər, hətta 1935-ci ilə qədər Almaniyanı ona üz vermiş dəhşətli
taledən hələ xilas etmək olardı, bu halda biz özümüz də Hitlerin bəşəriyyəti
məhkum etdiyi fəlakətlər-dən qurtula bilərdik. İndiyəcən dünya tarixində elə
bir müharibə olmayıb ki, indiki müharibə qədər qarşısını almaq asan olsun -
Yer kürəsinin böyük-böyük ərazilə-rini viran qoymuş bu müharibənin qabağını
vaxtında görülmüş tədbirlərlə almaq olardı. Onun qarşısını bircə güllə
atmadan da almaq olardı və belə olsaydı hazırda Almaniya güclü, firavan və
hörmətli məmləkət olardı. Lakin o vaxt heç kəs mənə qulaq asmaq istə-mədi və
tədricən biz hamımız bu qorxunc burulğanda sorulduq. Əlbəttə ki, bunun
yenidən təkrar olmasına yol verə bilmərik. İndiki zamanda, yəni 1946-cı ildə
sülhü Birləşmiş Millətlərin ümumi rəhbərliyi altında Rusiya ilə bütün
məsələlər üzrə tam anlaşma əldə etməklə və bu anlaşmanı ingilis dilində
danışan ölkələrin bütün gücü və əlaqələriylə dəstəklənən beynəlxalq alətin
köməyi ilə bir çox illər ərzində dəstəkləməklə təmin etmək olar. “Sülhün
əzələləri” adlandırdığım bu məruzə vasitəsilə sizə ehtiram hissi ilə təqdim
etdiyim problemin həlli məhz bu cürdür.
***
Böyük Britaniyanın və Birliyin qüdrətini lazımi qədər qiymətləndirməyə heç
kəsə imkan verməyin... Əgər Millətlər Birliyinin ingilis dilində danışan
əhalisinə ABŞ-ı əlavə etsək və bu cür əməkdaşlığın dənizdə, havada, elm və
sənaye sahəsində nə demək olduğunu nəzərə alsaq qüvvələr nisbətində heç bir
səbatsızlıq və təhlükə də olmaz. Əksinə, bu yol-la hərtə-rəfli
təhlükəsizliyə təminat verilə bilər. Əgər biz öz fəaliyyətimizdə yalnız və
yalnız BMT Nizamnaməsini rəhbər tutsaq və heç kəsin ərazisinə, yaxud
sərvətinə tamah salmadan və azad düşüncəni nə iləsə məhdudlaşdırmağa
çalışmadan irəliləsək, əgər Brita—ni-yanın bütün mənəvi və maddi qüvvəsi,
əqidəsi sizinki ilə möhkəm qardaşlıq itti-fa-qında birlə-şsə o zaman
gələcəyə aparan yol təkcə bizim üçün deyil, elə hamı üçün, yalnız indi
deyil, elə yüz il bundan sonra da işıqlı və təhlükəsiz olacaqdır. |