|
ARXUS KONVENSİYASININ ƏTRAF MÜHİTİN MÜHAFİZƏSİNDƏ ROLU HAQQINDA
HACI HACILI
Mənbə:
"Məşvərət", N23,
1999
23-25 iyun 1998-ci ildə Danimarkanın Arxus şəhərində ətraf
mühitin mühafizəsi məsələləri üzrə nazirlərin 4-cü pan avropa konfransı
keçirildi. Konfransın işində Avropa Şurası, Şərqi Avropa və keçmiş SSRİ-dən
ayrılan yeni müstəqil dövlətlərin (YMD) ekologiya nazirləri, həmçinin həmin
ölkələrdə olan qeyri-hökumət təşkilatlarının nümayəndələri iştirak edirdi.
Konfransın gedişi zamanı ətraf mühitin mühafizəsi, bioloji
növmüxtəlifliyinin qorunması, enerji ehtiyatlarından səmərəli istifadə və
digər problemlərə aid bir neçə məsələ müzakirə edildi. Gündəliyə qoyulan
problemlərin ən əsas xüsusiyyəti ondan ibarət idi ki, həmin problemlər
avropanın ümumi qəbul olunmuş klassik sərhədi çərçivəsiylə məhdudlaşmırdı.
Müəllif «Avropa üçün ətraf mühit» şüarı altında keçən
Arxus konfransının işində, sonralar Azərbaycan Respublikasının Milli
Məclisində Arxus Konvensiyasına aid açıq parlament görüşündə iştirak edib.
Konvensiyaya qoşulmağın zəruriliyi nəzərə alınaraq məqalədə onun bir sıra
məqamları öz əksini tapıb.
Konfransın geniş tərkibdə keçirilməsi əsas motivi ekoloji
problemlərin təkbaşına həllinin mümkünsüzlüyündən irəli gəlirdi. Bu işi
zəruri edən əlamətlərdən biri yeni istehsal münasibətlərinə keçid zamanı
köhnəlmiş texnologiyalarla işləyən və ekoloji normalara cavab verməyən
istehsalat sahələrində işlərin hələ də davam etməsi, sosial-iqtisadi
problemlərin ekoloji problemlərə üstün gəlməsi məsələsinin müzakirəyə
ehtiyacı olması idi.
Konfransda yeni düstəqil dövlətlərdə ətraf mühitin
mühafizəsinin idarə olunmasına dair siyasi bəyanatın layihəsi, bioloji və
landşaft növmüxtəlifliyinin qorunmasına aid tapşırıqların uçotu, bioloji və
landşaft növmüxtəlifliyinə dair qətnamənin layihəsi, havanın təhlükəli
kimyəvi birləşmələrlə çirklənməsi problemi və digər məsələlər müzakirə
olundu.
Arxus konfransının yekun sənədi «Ətraf mühitlə bağlı
informasiyanın əldə edilməsi, qərarların qəbulu və ədalət məhkəmələrinin
işində ictimaiyyətin iştirakının təmin edilməsinə dair Konvensiya»dır. Sənəd
yüksək vəzifəli şəxslərin xüsusi işçi qrupu tərəfindən hazırlanaraq Avropa
İqtisadi Komissiyası tərəfindən müzakirəyə təqdim edildi. İki günlük
müzakirədən sonra - konfransın yekununda 35 ölkənin nazirləri konvensiyaya
öz imzasını atdı. İştirakçı tərəflərdən yalnız Belarus, Özbəkistan,
Qırğızıstan, Rusiya Federasiyası, Türkmənistan, Tacikistan və Azərbaycan
sənədi imzalamadı. Makedoniyanın ekologiya naziri son anda ölkəsinin adının
sənəddə düzgün əks olunmamasına istinad edərək sənədə imza atmaqdan imtina
etdi. Azərbaycan tərəfi konvensiyaya imza atmamasını materialların gec
göndərilməsi üzündən onunla ətraflı tanış ola bilməməklə bağladı.
Bəs konvensiyanın mahiyyəti nədən ibarətdir?
Konvensiya 22 maddə və 2 əlavədən ibarətdir.
Konvensiyanın məqsədi indi və gələcəkdə hər bir insanın
sağlamlıq və rifahına əlverişli təsir göstərən mühitdə yaşaması üçün imza
atan tərəflərin ətraf mühitlə bağlı informasiyanın əldə edilməsi, qərarların
qəbulu və ədalət məhkəmələrinin işində ictimaiyyətin iştirakının təmin
edilməsinə təminat verməkdir (1-ci maddə).
Konvensiyanın mətnində anlayışlara xüsusi yer verilir.
«Ekoloji informasiya» dedikdə hava, atmosfer, su, torpaq, landşaft, təbiət
obyektləri, bioloji növmüxtəlifliyi və onun tərkib hissələri, orqanizmin
genetik dəyişmələri, təbii elementlərin qarşılıqlı əlaqəsi və ətraf mühitin
vəziyyətinə aid yazılı, audiovizual, elektron poçt və başqa formalarda əldə
edilən informasiya başa düşülür (2-ci maddə, 3-cü bənd).
Ekoloji informasiyaların əldə edilməsi işinin
asanlaşdırılması məsələlərinin həlli üçün imza atan tərəflər müvafiq
qanunlar, reqlamentlər və konvensiyanın müddəaları ilə uzlaşan
reqlamentləşdirici qaydalar qəbul etmək üçün vacib addımlar atır (3-cü
maddə, 1-ci bənd). Hər bir tərəf vəzifəli şəxslərin və dövlət orqanlarının
ictimaiyyətə kömək etməsi, onların qərarların qəbulunun və ədalət
məhkəmələrinin işində yaxından iştirakını yüngülləşdirməsini təmin etmək
üçün çalışır, ictimaiyyətin ekoloji məlumantlandırılmasına və təhsilinə
yardım göstərir (3-cü maddə, 3,4-cü bəndlər). Hər bir tərəf konvensiyanın
müddəalarının beynəlxalq miqyasda tətbiqinə çalışır (3-cü maddə, 7-ci bənd).
Ətraf mühitə aid informasiyanın alınması proseduru sənəddə
yetərincə dəqiq əks etdirilib. 4-cü maddənin 2-ci bəndində göstərilir ki,
tərəflər ekoloji informasiyanı ən qısa müddətdə, müraciət olunduqdan bir
aydan gec olmayaraq təqdim etməyi öhdələrinə götürürlər. Müraciət edənlər
hər hansı gecikmə olarsa bu gecikməyə bəraət verən əsaslandırılmış cavabla
məlumatlandırılmalıdır. Ekoloji informasiya ilə tanışlıq üçün edilən
xahişdən aşağıdakı hallarda imtina edilə bilər (4-cü maddə, 3-cü bənd):
a) xahişlə müraciət edilən dövlət orqanında həmin
informasiya olmadıqda;
b) xahiş kifayət qədər ətraflı əsaslandırılmadıqda;
v) qanunvericilikdə nəzərdə tutulubsa, materiallar hələ
hazırlıq mərhələsində olduqda.
Əgər əldə edilən informasiyanın açıqlanması dövlət
orqanları, kommersiya və sənaye strukturlarının milli qanunvericiliyə
müvafiq olaraq məxfiliyinə, cinayət işlərinin istintaqına, intellektual
mülkiyyət hüququ, şəxsi arxivlərin toxunulmazlığı, beynəlxalq münasibətlər,
milli müdafiə və dövlət təhlükəsizliyinə mənfi təsir göstərərsə onda
xahişdən imtina edilə bilər (3-cü maddə, 4-cü bənd). İnformasiyanın alınması
üçün xahiş yazılı şəkildə edilirsə həmin xahişdən imtina edilməsi də xahiş
edən tərəfə yazılı şəkildə çatdırılmalıdır (4-cü maddə-4, 7-ci bənd).
Konvensiyanı imzalayan hər bir tərəf öz dövlət orqanlarına informasiya və
materialların verilməsinə görə ağıllı həddi keçməmək həddində maliyə
haqq-hesabı tələb etməyə icazə verə bilər (4-cü maddə, 8-ci bənd).
5-ci maddə informasiyanın toplanması və yayılmasına
aiddir. Həmin maddəyə görə, imza atan tərəflər informasiyanın asan, başa
düşülən tərzdə, öz milli qanunvericiliklərinin müəyyən etdiyi hüdudlar
çərçivəsində icimaiyyətə çatdırılmasını təmin edirlər. Hər bir tərəf müəyyən
intervallar ərzində ətraf mühitin vəziyyəti haqqında məruzə hazırlayıb yayır
(5-ci maddə, 4-cü bənd). Maddənin 7-ci bəndinə görə, tərəflər faktiki
informasiya və onun təhlilini, Konvensiyanın fəaliyyət dairəsinə aid
materialların dərc edilməsini öz öhdələrinə götürürlər.
İctimaiyyətin ətraf mühitin mühafizəsinə dair qərarların
qəbul edilməsində iştirakı sənədin mühüm tərkib hissəsidir (6-cı maddə).
Konvensiyanın digər maddələri ədalət məhkəmələrində
iştirak, tərəflərin məşvərəti, səsvermə hüququ, Avropa Şurasının katibliyi,
konvensiyaya əlavələr, mübahisələrin həlli, konvensiyanın ratifikasiyası və
qüvvəyə minməsi, konvensiyadan çıxmaya həsr edilir. Qərarların qəbulunda
iştirak etməyə maraqlı olan ictimaiyyət ətraf mühitə aid məsələlər üzrə,
şəraitdən asılı olaraq elanlar, yaxud birbaşa yazılı bildirişlər yolu ilə
adekvat, vaxtında və səmərəli məlumatlandırılmalıdır (maddə-6, bənd-2).
Məlumatlar qərar çıxarılması nəzərdə tutulan planlaşdırılan fəaliyyət,
planlaşdırılan qərar, yaxud qərar layihəsi, qərar qəbul etməyə məsul olan
dövlət orqanı, qərarların qəbulu proseduru, ictimaiyyətin qərar qəbulunda
iştirakının mümkünlüyü, dinləmələrin vaxtı və yeri, müvafiq informasiya
qaynaqları və s. özündə cəmləşdirir. Konvensiyanın bu müddəasının bəndlərinə
görə tərəflər ictimaiyyətin qərarların qəbulunda iştirakını qərarların
müzakirəsinin ilkin mərhələsində təmin edir, müvafiq dövlət orqanlarından
potensial iştirakçıların müxtəlif xarakterli məlumatlarla təmin edilməsini
tələb edir (5,6-cı bəndlər).
7-ci maddə ətraf mühitlə bağlı plan, proqram və siyasətə
aid qərarların qəbulunda ictimaiyyətin iştirakının təmin edilməsinə aiddir.
Birbaşa icra gücünə malik olan normativ əsasnamə, yaxud
ümumi istifadə üçün icbari hüquqi-normativ aktların hazırlanmasında
ictimaiyyətin iştirakı, ədalət məhkəməsində iştirak konvensiyanın mühüm
hissəsini (8,9-cu maddələr) təşkil edir. Tərəflər öz milli
qanunvericilikləri səviyyəsində ictimaiyyətin inzibati və məhkəmə
araşdırmalarında iştirakını təmin edir (9-cu maddə-9, 4-cü bənd).
10-cu maddə tərəflərin məşvərətinə aiddir. Maddənin 2-ci
bəndində birbaşa göstərilir ki, tərəflər konvensiyanın həyata keçirilməsinə
daim nəzarət edirlər. Əgər ehtiyac duyularsa problemin siyasi, hüquqi və
metodoloji aspektləri ilə bağlı Avropa İqtisadi Komissiyasının müvafiq
orqanlarına müraciət edilə bilər. Tərəflərin məşvərəti əgər ehtiyac
duyularsa maliyyə məsələsinə konsensus əsasında baxa bilər (10-cu maddə,
3-cü bənd).
Konvensiyanın sonrakı maddələri (11-22-ci maddələr)
tərəflərin səsvermə hüququ, katiblik, əlavələr, mübahisələrin həlli,
konvensiyanın imzalanması, ratifikasiyası və qüvvəyə minməsi, konvensiyadan
çıxmanın hüquqi əsaslarını təmin edir.
Konvensiyaya əlavələr daha çox konvensiyanın tətbiq
sahələrinə aiddir.
Beləliklə, «Ətraf mühitlə bağlı informasiyanın əldə
edilməsi, qərarların qəbulu və ədalət məhkəmələrinin işində ictimaiyyətin
iştirakının təmin edilməsinə aid Konvensiya» bütün avropa və MDB ölkələrini
əhatə etməklə dünyanın bu hissəsində ətraf mühitin mühafizəsi ilə bağlı yeni
keyfiyyət hüdudu müəyyənləşdirən bir sənəddir.
Göründüyü kimi, konvensiyanın tətbiq sahəsi yetərincə
əhatəlidir. Bu məsələnin mühümlüyünü nəzərə alaraq «Tacis» təşkilatının
əlaqəçiliyi ilə 9 iyun 1999-cu il tarixdə Azərbaycan Respublikası Milli
Məclisində parlament dinləmələri təşkil edildi. Dinləmələr zamanı
parlamentin sədri Murtuz Ələsgərov cənabları konvensiyaya qoşulmağın
vacibliyini bir daha təsdiqləyərək Azərbaycan tərəfinin tezliklə bu sənədə
imza ataraq parlamentdə onu ratifikasiya edəcəyini bildirdi. Ümid etmək olar
ki, yaxın zamanlarda Azərbaycan tərəfinin Orxus Konvensiyasına qoşulması
məsələsinin həllində real addımlar atılacaqdır. |