|
RUSİYADA ÖZƏLLƏŞDİRMƏNİN İBRƏT DƏRSLƏRİ
CON S. EL
Mənbə:
"Məşvərət", N24,
1999
Səmərəli özəlləşdirmə proqramını həyata keçirərkən
Rusiyanın üzləşdiyi problemlər mürəxkəb olmaqla yanaşı, ölkənin keniş
iqtisadi islahata nail olmaq ehtiyacı ilə çulğaşmışdır. Bu texniki məqalədə
özəlləşdirmənin məqsədlərinə nail olmaq üçün siyasətçilərin aradan
qaldırmalı olduqları bəzi maneələrin təfsnlatı şərh edilir.
Rusiyada özəlləşdirmə üzrə ekspert olan müəllif Stokholm
İqtisadiyyat Məktəbinin, Stanford Universitetinin və Mərkəzi Avropa
Universitetinin professorudur.
Rusiyanın özəlləşdirmə proqramı olduqca mübahisəlidir.
Bəzilərinin qənaətinə görə, bu, ən yaxşı halda tamamilə kosmetik, ən pis
halda isə Rusiya iqtisadiyyatının kriminallaşmasına yardım edən bir
proqramdır. Müəyyən sövdələşmələrlə bağlı olan açıq-aşkar korrupsiyadan
başqa, proqramın ən çox tənqid olunan cəhəti müəssisə rəhbərlərinə və digər
işçilərə işlədikləri müəssisənin səhmlərini əldə etmək üçün kütləvi
üstünlüyün verilməsindən ibarətdir.
Əslində, işçilərin özəlləşdirmə prosesindən sonra meydana
gələn sahibkarlıq dərəcəsi istənilən standartla yanaşdıqda yüksəkdir. Bir
çox müəssisələrin ekstensiv və ağrılı bir şəkildə yenidən qurulmasına kəskin
ehtiyacın ifadəsi olan, yerli sahibkarlığı fəal müdafiə edib, xarici
sahibkarlığın qarşısına sədd çəkən bir proqram çətin ki, münasib hesab edilə
bilsin.
Bəzi müşahidəçilər siyasi cəhətdən həyata keçirilə bilən
Rusiya proqramını müdafiə etmişlər. Dumada kommunistlərin üstün mövqeyini və
kənar özəlləşdirmə uçün mütəşəkkil lobbinin olmamasını nəzərə alaraq,
qalmaqda olan dövlət sahibkarlığına yeganə alternativ ya əsas investorlara
satış, ya da çex tipli vauçer vasitəsilə nəzarətin əksər hissəsini yerli
sahibkarlara güzəştə getməkdən ibarət ola bilər. Bu nöqteyi-nəzərə uyğun
olaraq, proqram son nəticədə korporativ idarəçiliyə və müəssisə-dövlət
münasibətlərini "siyasiləşdirməklə" yenidənqurmaya yol açmışddır. O,
həmçinin xarici investorlar üçün müəyyən imkanlar yaratmışdır.
İqtisadi səmərə
Siyasi
cəhətdən gerçəkləşdirilə bilmək məsələsini bir kənara qoyaraq, biz Rusiya
özəlləşdirmə proqramının iqtisadi səmərəliliyi ilə bağlı tutarqaları beş
kateqoriyaya bölə bilərik. Bunlardan birincisi belə bir ehtimaldan ibarətdir
ki, özəlləşdirmə prosesinin yaratmış olduğu sahibkarlıq qurumu davamlı
olacaqdır. Əgər işçi-sahibkarlar (əsasən, sıravi işçilər) öz paylarını
dərhal xarici investorlara satmağa məcbur idisə, o zaman işçi
sahibkarlığının ilkin üstünlüyü uzun müddət əhəmiyyət kəsb edən bir amil ola
bilməzdi. Müharibədəi sonrakı Јaponiya buna misal ola bilər. Hətta dərhal
güzəştli satış olmadan da "münasib tipli" xarici sərmayəçilər» (hansı ki,
bunlar təzə kapital, yeni texnologiya və bazarları da özləri ilə gətirə
bilərdilər) olan ehtiyac yerli sahibkarları öz xarici həmkarlarının qərar
qəbul etməkdə də iştirakı ilə razılaşmağa tədricən inandıra bilərdi. Bu,
həyat qabiliyyətli müəssisələrə daha çox xasdır, çünki həyat qabiliyyətli
olmayanlar kapital yoxluğundan məhv olacaqlar. Bundan başqa, xarici
sahibkarların özəlləşdirmə proqramından irəli gələn pərakəndəliyi
təmərküzləşmiş institusion investorlara ikinci dəfə keçirilən satış
vasitəsilə aradan qaldırıla bilərdi.
Rusiya siyasətçi və təhlilçilərinin işçilərin öz paylarını
dərhal sata biləcəyini qabaqcadan planlaşdıra biləcəklərinə baxmayaraq,
əslində, işçilərin xarici investorlara və ayrı-ayrı şəxslərin müəyyən
institutlara öz paylarını satması prosesi ləng getmişdir. Nəticədə
özəlləşdirmə prosesinin ucuz satış mərhələsində yaradılmış qurumda kiçik
dəyişiklik baş vermiş və bu dəyişiklik həm ilkin icarə-ödənclə satış
mərhələsini, həm də vauçerlərdən istifadəni nəzərdə tutan sonrakı dövlət
özəlləşdirmə proqramını əhatə etmişdir.
Bunu bir neçə amillə izah etmək olar.
Bunlardan başlıcası işçilərin öz şirkətlərinə və öz həyatlarına nəzarəti
əllərində saxlamaq niyyəti, Rusiya fəhlələri arasında həmrəylik ənənəsi (bu
cəhət bəzən unudulur), müəssisənin və işçilərin qarşılıqlı münasibətlərinin
cəmiyyətdə tutduğu mərkəzi yer və Rusiyanın zəif fəaliyyət göstərən kapital
bazarında satışın aşağı səviyyədə olması faktıdır.
1994-cü ilin iyunundan bəri sahibkarlıq
qurumu az dəyişmişdir, çünki özəlləşdirmənin sürəti əhəmiyyətli dərəcədə
aşağı düşmüşdür. Vauçer proqramının başa çatmasından sonra qismən
özəlləşdirilmiş şirkətlərdə hələ də qalmaqda olan dövlətə məxsus payların
tender və ya "investisiya satışları"nda hərrac yolu ilə təmərküzləşmiş
xarici investorlara satılması təklif olunmuşdu. Bəzi geniş əks-səda doğurmuş
işlərə (qalmaqallara) baxmayaraq, bu cür satışlar bir çox Şərqi Avropa
ölkələrində odduğundan ləng keçirilmişdir.
İkincisi, özəlləşdirmə proqramının
müdafiəçiləri bəzən iddia edirlər ki, işçi sahibkarlığı Rusiyada
səmərəlidir, çünki müəssisə rəhbərləri həmin müəssisənin nəzarəti altında
qalırlar. Lakin proqramın əleyhdarları etiraz edə bilərlər ki, idarəçiliyə
sahiblik əsasən xarici borc və ya səhm sahibləri ilə bağlı digər problemlər
yaradır. Daha ciddi yanaşsaq, idarəçiliyə sahibliyin üstünlükləri yalnız
mövcud idarəçiliyə müvafiq rəğbət təminatı yaratmır, eyni zamanda vəzifələr
və müəssisələr boyunca idarəetmə bacarığının tətbiqinə səbəb olur.
İdarəçiliyə sahiblik bəzən arzu edilən bir hal olsa da, sovet rəhbər
məmurlarının miras qoyduqu ənənə Rusiyanın yeni şəraiti üçün heç də tam
yararlı sayıla bilməz. Јaxşılaşdırılmış
stimulların verdiyi səmərə benefisiya sahiblərinin hüquqlarının pozulması
ilə müqayisədə əhəmiyyətsiz görünür.
Bu iki effekt arasında mübadilənin
sənayecə nnkişaf etmiş ölkələrdəki korporasiyalarda mövcud ola bilməsinə
baxmayaraq, idarəçilik huquqlarının pozulması Rusiyada insan kapitalının
əvvəlki dövrdən miras qalmış qeyri-düzgün yerləşdirilməsi sayəsində daha
baha başa gələ bilər. Üçüncüsü, daxili özəlləşdirmənin müdafiəçiləri iddia
edə bilərlər ki, işçi sahibkarlığı məhsuldarlığın artırılması yollarını
bilən şəxslərin iştirakı üçün daha yaxşı stimul və imkanlar kimi üstünlüklər
təklif edir. Onlar eləcə də deyə bilərlər ki, işçilər ağrılı qayçılama
əməliyyatlarını məhz harada aparmağın tələb olunduğunu müəyyən etməyə daha
çox qabildirlər. Lakin belə bir əməliyyat iflas etməkdə olan müəssisələrdə
işçi sahibkarlarının mənafeyi üçün icra edildikdə (həm də şpçilərin
müəssisəni bağlamaq üçün optimal bir sürət seçmək imkanı olduğu bir
şəraitdə) işçilər həyat qabiliyyətli müəssisənin hansı qaydada yenidən
qurulması barədə qərar verməkdə çətinlik çəkirlər.
İnkişaf etmiş bazar iqtisadiyyatında
işçi sahibkarlığı bölüşdürmə zamanı münaqaşələrin çox az müşahidə olunduğu
daha kiçik və yekcins şirkətlərdə olduqca uğurlu fəaliyyət göstərir. Lakin
keçid dövründə ehtiyatların sistematik olaraq səhv yerləşdirildiyi bir
şəraitdə bu cür münaqişələr endemik səciyyə daşıyır və yenidənqurmanın
istənilən özünəməxsus tipi razılaşmanı qeyri-mümgün edə bilər. Hətta
yenidənqurmadan bütün işçilər üçün təminat ola biləcək kompensasiya
mexanizmi işlənib hazırlansa da, təcrübədə bunu həyata keçirmək üçün sazişin
xərcləri yəqin ki, çox yüksək olardı. Mümgün bir hal kimi, işçilər bir çox
dəyişikliklərlə razılaşmağın çətinliyi ilə üzləşə bilərlər, belə ki, hər
hansı dəyişikliyin xərci kiminsə üzərinə düşəcəkdir. Dördüncüsü, Rusiyada
daxili özəlləşdirmənii tərəfdarlarının qeyd edə biləcəyi kimi, xarici
investorlar çətinliklərlə dolu elə bir mühitlə üzləşə bilərlər ki, burada
sazişlər ən yaxşı halda zəif həyata keçirilir və onlar öhdəliklər üzrə
idarəçiliyə və işçilərə zərər vuran bir yenidənqurmanı icra edərkən böyük
çətinliklər qarşısında qala bilər.
Rusiya Qiymətli Kağızlar Komitəsinin
başçısı Dmitri Vasilyev Rusiyanın kapital bazarlarını və bütünlükdə
iqtisadiyyatını yaxşılaşdırmalı olan siyasətçilərə təqdim etmək üçün mühüm
təminatlara malikdir. Onlardan ən mühümləri aşağıdakılardır: Qiymətli
Kağızlar Komitəsi cinayət məcəlləsində dəyişikliklər etməklə, azlıq təşkil
edən səhmdarları müdafiə etmək, investorlara cinayəti aşkarlamaq və
qabaqcadan səhmdarın razılığı olmadan iri sazişlərin icrasına yol verməmək
əzmindədir. Həm nəzarət paketinə malik şirkətlərin, həm də onların
filiallarının səhmdarları mülkiyyətin ədalətli və müstəqil
qiymətləndirilməsində təkid etməli və səhmlərin ədalətli konversiya kursunu
təsis etməlidir. Rusiya qeydiyyatçı məmurlardan istifadə etməkdən qaymətli
kağızların alqa-satqısı üçün mərkəzləşmiş depozitariyə keçməlidir. Sənaye
şirkətlərinin əlində olan torpağın özəlləşdirilməsi aqrar islahatdan daha
mühümdür. Əgər Rusiya da digər ölkələr kimi həm yerli, həm də xarici
investorları cəlb etmək istəyirsə, mürəkkəb vergi və tənzimləmə sistemlərini
sadələşdirməlidir.
Onlar iddia edirlər gi, işçi
sahibgarlığı mulgiyyyət hüquqlarının ingişafını həvəsləndirməg üçün daha
yaxşı vasitə ola bilər, çüngi xarici sahibgarların öz nominal hüquqlarını
gerçəgləşdirməg qabiliyyəti olduqca məhdud olacaqdır. Digər tərəfdən,
proqramın əleyhdarları cavab verə bilərlər gi, Rusiyada hüquqi mühit
istənilən halda xarici investorlar üçün əlverişsizdir. Daxili nəzarəti
təsdiq edən və legitimləşdirən siyasət onu iqqasadiyyatın normasına
çevirməklə bu əlverişsiz şəraiti yalnız möhkəmləndirmişdir. Nəhayət, daxili
özəlləşdirmənin tərəfdarı ona istinad edə bilər ki, potensial "xarici"
sahibkarın Rusiyada hazırkı ehtiyatı yerli sahibkarların ehtiyatından öz
keyfiyyətinə görə azca üstündür. Hətta mafiya və cinayətkar elementləri bir
yana qoysaq, bir çox xarici sahibkarlar (banklar və digər müəssisələr daxil
olmaqla) həm mülkiyyəti qarət etməkdə, həm də qiymətləndirmə maksimumunda
maraqlı ola bilərlər.
Opponent kəskin şəkildə etiraz edə
bilər ki, bazar iqtisadiyyatına malik olan ölkələrdən fərqli olaraq,
Rusiyada "investisiya fondu" və "bank" kimi terminlər tamamilə müxtəlif məna
kəsb edə bildiklərinə baxmayaraq, bu ölkədə özəlləşdirmə proqramı
institusion və əsas investorların inkişafı üçün daha çox iş görməyə
qabildir. Bu, siyasi mümgünlük məsələsinə dair tutarqanı bir daha yada
salır.
Həm Rusiyada, həm də Qərbdə və istərsə
siyasi, istərsə də akademik dairələrdə bu mübahisələrə olduqca geniş diqqət
verilməsinə baxmayaraq, aşağıdakı məsələlərə qiymət vermək üçün kiçik bir
empirik yanaşma münasib olardı:
* Rusiyada yerli sahibkarlığın
üstünlüyü xarici sahibkara hər hansı mümgün təsiri göstərirmi?
* Dövlət sahibkarlığının saxlandığı bir
şəraitdə daxili özəlləşdirmə müəssisələrin fəaliyyətini yaxşılaşdırmışdırmı?
* İşçi səhmdarların rəhbərlər və
dağılışmış sıravi işçilərdən ibarət olmasının elə bir fərqi varmı?
* Özəl xarici sahibkarların bəzi
firmaların sahibkarlıq qurumunda əhəmiyyətli mövqe tutduqları bir halda,
onlar dövlətə bağlı müəssisələrin fəaliyyətini yüksəldirmi? Onlar öz
fəaliyyətlərini yerli sahibkarların fəaliyyəti ilə necə müqayisə edir?
*
Təmərküzləşmiş institusion investorlarla müqayisədə
səpələnmiş ayrı-ayrı fərdlərin xarici sahibkarlara nə kimi təsiri vardır?
Müxtəlif tipli institutlar (banklar, investisiya fondları, digər müəssisələr
və xarici investorlar) öz fəaliyyətlərini yaxşılaşdırmaq bacarığına görə
bir-birlərindən fərqlənirlərmi?
Sahibkarlıq qurumu
Yalnız məhdud informasiya Rusiyada
özəlləşdirmə prosesinin korporativ sahibkarlığın qurumu üçün nəticələri
baxımından maraq doğurmuşdur. Dövlət Əmlak Komitəsi (DƏK) özəlləşdirilən
müəssisələrin müəyyən səciyyəsi də daxil olmaqla onların sayı haqqında
məlumatları açıqlamışdır. Lakin bu informasiya sahibkarlığın aktual
nəticələri baxımından məhdud olmuşdur. Dövlət Statistika Komitəsi
"sahibkarlığa xas olan" 122.000 dəyişiklik barədə məlumat verir. Lakin
yalnız nəşr olunmuş təsnifata görə, müəssisələr "dövlət", "qarışıq" və
"özəl" adlı olduqca ümumi kateqoriyalara ayrılır. Rusiyada sənaye
müəssisələri barəsində xeyli tədqiqatların olmasına baxmayaraq, onların
çoxusu kiçik, qeyri-xarakterik nümunələrdən istifadə etmişdir. Bu
tədqiqatlar, eləcə də Dövlət Özəlləşdirmə Proqramında (DÖP) iştirak edən
müəssisələri əhatə etmişdir. Ən böyük və səciyyəvi tədqaqat 1994-cü ilin
iyulunda Dünya Bankı tərəfindən vauçer özəlləşdirmə prosesi ilə bağlı olaraq
aparılmışdır. Dünya Bankının DÖP ilə bağlı gəldiyi nəticələr digər
tədqiqatların nəticələrinə ümumən uyğun gəlir və bütün payların 56,3 %-nə
malik olan yerli sahibkarlığın aşkar üstünlüyünü göstərir. Xarici
sahibkarlar 23,3 %, dövlət isə 20,4 % paya malikdir.
Əslində yerli sahibkarlığın üstünluyü
icarə-ödənc qaydası ilə özəlləşdirilmiş və 91 % paya malik müəssisələrdə
daha böyük olmuşdur. Bundan başqa, sənaye müəssisələrinin bir çoxu qətiyyən
özəlləşdirilməyərək, tamamilə dövlətin mülkiyyətində qalmışdır. Birlikdə
götürüldükdə DÖP üzrə standart qaydada özəlləşdirilmiş müəssisələrdən fərqli
olaraq icarə-ödənc qaydası ilə özəlləşdirilmiş müəssisələr və
özəlləşdirilməmiş müəssisələrin geniş dairə təşkil etməsi hal-hazırda
Rusiyanın bütün şirkət sahibkarlığı qurumunda xarici sahibkarların müvafiq
mövqeyini xeyli pisləşdirir. Lakin bir neçə başqa amil digər istiqamətdə
fəaliyyət göstərməyə meyllidir. Bunlardan birincisi səsə qoyulmayan,
imtiyazlı səhmlərdir. Səsə qoyulmayan səhmlərin iki tipinin - A tipi (DÖP
üzrə işçilərə havayı verilmiş) və V tipinin (dövlətin səsvermə hüququnu
müəyyən sahələrə aid bəzi müəssisələr istisna olmaqla bütün səhmlərin 20
%-dən çox olmaması şərti ilə məhdudlaşdıran) hər ikisi xarici sahibkarlara
özlərinin müvafiq təsirini gücləndirir. Bundan əlavə, şirkətlərin miqyası
böyük olduqca xarici sahibkarlığın təsiri özünü daha güclü göstərir.
Məşğulluq göstəricisinin dəyişkən olduqu 1994-cü ildə xarici səhmdarların
orta payı 19,4 %-ə qalxdığı halda, daxili səhmdarların pay göstəricisi 36,4
%-ə enmişdir. Bu qayda üzrə götürdükdə, orta hesabla institusion investorlar
menecerlərdən daha çox paya malikdir: 9,7 %-ə qarşı 13,3 %. Bunun mümgün
səbəbi iri müəssisələrdə mövcud səhmdarlıq səviyyəsində təsir üçün daha
böyük potensialın olmasıdır.
Biz hələlik sahibkarlığı orta
göstəricilər üzrə nəzərdən keçirdik. Sahibkarlıq qurumunun, xüsusən də
xarici sahibkarlığın mənzərəsinə təsir edən başqa bir amil şirkətlər üzrə
müxtəlif sahibkarlıq tiplərinin yayılması ilə bağlıdır. Tiplərin
müxtəlifliyi həmin sahibkarlıq tiplərinin müsbət səsvermə hüququ olan
səhmdarlığa malik olduqları müəssisələrdə pərakəndəliyin səsvermə paylarının
faiz nisbətini göstərməklə nə kimi rol oynadığını göstərir. Müsbət xarici
səhmdarların mövcud olduğu müəssisələrdə institusion investorlar 28,8 %
təşkil etdikləri halda, xarici sahibkarların orta payı 32,6 % olmuşdur.
İnstitutların müəyyən tipləri, ehtimal ki, özlərinin korporativ nəzarət
imkanlarını artırmaq üçün səhmlərin nəzarət zərfini xüsusi müəssisələrdə
cəmləşdirməyə meyl göstərirlər. Məsələn, investisiya fondları öz investisiya
qərarlarının "portfel" və ya "ayağını yorğana uyğun uzatmaq" motivləri ilə
müəyyənləşdiyini güman edərək, paylara malik olduqları şirkətlərdə həmin
payların orta hesabla 19,2 %-nə malikdir.
Xarici sahibkarların Rusiya
müəssisələrinin sahibkarlıq qurumundakı rolunu əks etdirən mənzərəyə öz
təsirini göstərən sonuncu amil bu qurumda əhəmiyyətli xarici investisiyaya
malik müəssisələrdə az xarici ivestisiyası olan və ya heç bir xarici
investisiyası olmayan müəssisələr arasındakı variasiyalarla bağlıdır. Əgər
biz səhmlərin ən azı 20 %-nə sahib olan institusion investorlara malik
müəssisələri və kiçik institusion payları olan müəssisələri ayrı-ayrılıqda
nəzərdən keçirsək görərik ki, orta institusion səhmdarlıq birinci qrupda
38,5 %, ikincidə isə 1,4 % təşkil edir. Maraqlıdır ki, institusion paylar
müəssisə rəhbərlərinin və işçilərin əhəmiyyətli dərəcədə az, ayrı-ayrı
şəxslərin isə xeyli artıq dərəcədə səhmlərə malik olduqları yerdə daha
böyükdür. Bu, güman etməyə əsas verir ki, institusion investorlar digər
sahibkarların (işçilərin və ayrı-ayrı şəxslərin) pərakəndə olduqları və buna
görə də idarəçiliyə nəzarət etməyə daha yaxşı imkanların olduğu şirkətlərdə
daha böyük səhm payına malik olmağa meyl edirlər.
Јekun vursaq, görərik ki, sadəcə olaraq
diqqətdən kənarda qalmış bir sıra amilləri nəzərə aldıqda, Rusiya
sahibkarlıq strukturunun səciyyəvi cəhətləri əhəmiyyətli dərəcədə fərqlənir.
Јerli sahibkarlıq ümumən üstünlük təşkil etdiyi
bir vaxtda alınan məlumatlar sahibkarlıq qurumunda əhəmiyyətli
dəyişikliklərdən xəbər verir. Bu, Rusiyada təkcə korporativ idarəçiliyin
tez-tez təsvir olunan hansısa parlaq mənzərəsini təklif etmir, eyni zamanda
göstərir ki, əldə edilən məlumatlar sahibkarlığın bir neçə müxtəlif tipini -
dövlət, işçi, idarəetmə, fərdi xarici investorluq və cəmləşmiş institusion
investorluq kimi formalarının korporativ davranış tərzinə təsirini tədqiq
etmək baxımından faydalı ola bilər.
Məhsuldarlığa təsir
Əlbəttə, Rusiyada özəlləşdirmə haqqında
gerçək sual ondan ibarətdir ki, yeni sahibkarlıq qurumu müəssisələrin
fəaliyyətinə nə kimi müsbət təsir göstərir. Bizim sahibkarlıq haqqındakı
təhlilimiz sahibkarlıq fəaliyyəti ilə bağlı münasibətlərə dair bir sıra
hopotezalarla əsaslandırılır. Özəl sahibkarlaq dövlətlə müqayisədə
yenidənqurmanı həyata keçirmək, gəlir və məhsuldarlığı artırmaq məsələlərinə
daha çox fikir verirlər. Müəssisə daxilindəki yerli özəl sahibkarlaq öz
fəaliyyətlərinə görə xarici sahibkarlardan fərqli davrana və beləliklə,
müxtəlif rollar oynaya bilərlər: məsələn, müəssisə rəhbərləri işçilərlə
müqayisədə və ayrı-ayrı şəxslər institusion investorların müxtəlif tipləri
ilə müqayisədə.
Hər tipdən olan sahibkar digərləri ilə
müqayisədə müxtəlif məqsədlər güdə və müxtəlif gərginliklərlə üzləşə bilər.
Səsvermə hüququ olan səhmdarlığın xüsusi əhəmiyyəti var, çünki səsvermə
hüququ olan səhmlər nəzarət hüquqlarını və beləliklə, sahibkarlar üçün
kompaniyanın fəaliyyətinə nəzarət imkanını əks etdirir. Nəhayət, xarici
səhmdarlığın xeyli sayda ayrı-ayrı şəxslər arasında səpələndiyi vəziyyətlə
müqayisədə, xarici sahibkarların böyük miqdarda səhmlərlə bir neçə
müəssisəni öz əllərinə aldıqları bir şəraitdə xarici səhmdarların bütün
sahibkarlıq fəaliyyətində iştirakı olduqca müxtəlifdir. Sahibkarlıq
qurumunun bu aspektlərinin hər birinə gəldikdə isə biz Rusiya
müəssisələrinin misalında əhəmiyyətli dəyişikliklər müşahidə etdik.
Rusiyada sahibkarlıq fəaliyyəti
münasibətlərini təhlil edərkən qarşıya çıxan çətinliklərdən biri müəssisə
fəaliyyətinin münasib və həyata keçirilməsi mümgün olan üsullarını tapmaqdan
ibarətdir. Korporativ idarəçilik üzrə Qərb ədəbiyyatı müəssisələrin
fəaliyyətinin bir çox alternativ qaydalarını qəbul etmişdir: gəlirlərin
hesablanması, səhm qiymətlərinin qeyri-normal artımları və Tobin Г
nisbəti (mülkiyyətin dəyərini bərpa etməklə bölünmüş müəssisənin bazar
qiyməti). Ədəbiyyatda daha sonra göstərilir ki, dövlət sahibkarlığı ilə
müqayisədə özəl sahibkarlıq dövlət mülkiyyətli müəssisələri səhmlərin
qeyri-münasib qiymətləri sayəsində səmərə və gəlirlərin hesablama
qaydalarından istifadə etməyə meyl göstərmişlər. Adi müəssisələrlə
müqayisədə istehsal kooperativlərinin müqayisəli fəaliyyətinin empirik
analizi texniki səmərə üzərində cəmləşmişdir.
Buna baxmayaraq, keçid dövründə bu cür
fəaliyyət göstəricilərinin tətbiq edilməsi problematik məsələdir. Qiymətli
kağızlar bazarının yenicə fəaliyyətə başladığı post-sosialist ölkələrdə
müəssisənin dəyərini qiymətləndirməyin heç bir etibarlı qaydası məqbul
sayıla bilməz. Sadəcə olaraq, sosialist qiymətlərinin və qiyməti aşağısalma
qaydalarının tətbiqindəki özbaşınalıt ona dəlalət edir ki, kapitalın tarixən
qiymətləndirilməsi mənasız bir iş olmaqla, istehsal funksiyalarını
qiymətləndirməyi qeyri-mümgün edir.
Əlavə dəyər tədbirləri sonradan müvafiq
qiymətlərin tez-tez dəyişdiyi dövrlər ərzində toplanmış inventarları
qiymətləndirərkən meydana çıxan müəyyən problemlər nəticəsində iflasa
uğramışdır. Keçid dövrü iqqisadiyyatında Qərbin hesablama sistemləri məlum
gəlirlərin fəvqəladə vəziyyətdə etabarsız olduğu bir vaxtda zəif inkişaf
etdirilmiş və qeyri-müntəzəm qaydada tədqiq olunmuşdur. Rusiyada hazırda
populyar olan bir deyimə görə, "yaxşı rəhbər heç bir gəlir əldə etməyəndir".
Bunun izahı ondan ibarətdir ki, gəlirlər haqqında məlumat vermək axmaq bir
hərəkət olmaqla, onların vergi ödənişləri və ya dövlətə, yaxud da xarici
sahibkara dividendlər vermək yolu ilə itirilməsi demək olardı.
Bu problemə yanaşma formalarından biri
müəssisənin orta əmək məhsuldarlığının səviyyəsindən və ya ondakı
dəyişikliklərdən, satış nisbətindən və ya müəssisənin fəaliyyəti üçün
səlahiyyətli olan şəxslər məhsulun verilməsi qaydasından istifadə etməkdir.
Əlbəttə, sahibkarlığın əmək məhsuldarlığına təsiri əməkhaqlarını azaltmaqla
səmərəliliyi yüksəltmək, məhsulun keyfiyyətini yaxşılaşdırmaqla satışını
çoxaltmaq, kapital qoyuluşunun kəmiyyət və keyfiyyətini artırmaq və yeni
investisiyalar cəlb etməklə texnologiyanı yaxşılaşdırmaq kimi tədbirləri
əhatə edən bir neçə üsulla həyata keçirilə bilər. Bütün bu üsullar münasib
görünsə də, onları bir-birindən fərqləndirmək mümgün olmadıqda, bu
münasiblikdən istifadə etmək çətinləşir. Əkər yeni sahibkarlar əmək
məhsuldarlığını yüksəldən uğurla seçilmiş investisiyalardan istifadə
etmişlərsə, bu, nəzərə alınması vacib olan müsbət inkişafdır. Əgər onlar
müəssisənin məhsullarının keyfiyyət və çeşidini yaxşılaşdırmaqla satılan
məhsulun miqdarını və ödəmək qabiliyyətində oldutları qiymətləri artırmaq
imkanı qazanırlarsa, bu faktı da nəzərdən qaçırmaq olmaz. Beləliklə, biz
alternativ sahibkarlıq formalarının müəssisənin fəaliyyətinə bütün mümgün
təsirlərinin mövcud olduğu müxtəlif üsulları eyniləşdirməkdənsə, bu təsirin
dərəcəsini ölçməyə cəhd etməliyik.
.Rusiya kontekstində həmin spesifik
üsulları eyniləşdirmək arzu edilən bir hal olsa da onların arasında fərq
qoymaq mümgün deyildir. Rusiya hesablama təcrübəsi əsasında investisiyanın
dərəcəsini müəyyən etmək çətindir (və əslində, bu məqalədə istifadə olunan
məlumatlara əsaslanaraq həmii qənaətə gəlmək mümgün deyildir). Həmçinin,
yuxarıda nəzərdən keçirildiyi kimi, dəyişikliyi gerçək məhsulla ölçmək,
məhsuldarlığın səmərəliliyinin artmasını gəlir artımının digər əsaslarından
fərqləndirmək də faydalıdır. İnventarları qiymətləndirmədə olan çətinliklər
ucbatından məhsul satışa nisbətən daha az əminliklə ölçülür, qiymət
ixtisarları ilə məşğul olanlara isə bu işdə etibar etmək olmaz.
Lakin təyinat və ölçünün bu incəlikləri
bizim çıxardığımız nəticələrə az təsir göstərir. Orta hesabla götürdükdə,
Rusiyada özəlləşdirilmiş müəssisələr öz işlərini dövlət müəssisələrindən
daha yaxşı qura bilir, daha yaxşı fəaliyyət göstərən şirkətlər isə iri,
təmərküzləşmiş xarici sərmayədarların odduğu müəssisələrdir. Təhlil
özəlləşdirmə prosesində seçim meylləri imkanını nəzərə aldıqda bu nəticə
daha qabarıq üzə çıxır, məsələn, müxtəlif keyfiyyətli müəssisələr müxtəlif
sahibkarlıq qurumları doğurur. Bu cür seçim təsirlərini nəzərə aldıqda aydın
olur ki, xarici investorlar, əsasən, daha zəif fəaliyyət göstərən
müəssisələrdə pay almışlar.
Rusiyada özəlləşdirməni
qiymətləndirərkən
Müəyyən hallarda belə bir cəhət əminlik
yaradır ki, təmərküzləşmiş xarici sahibkarlıq inkişaf etmiş bazar
iqtisadiyyatında olduğu kimi, Rusiyada da korporativ idarəçiliyi
yaxşılaşdırır. Lakin Rusiyadakı özəlləşdirmə siyasəti sistematik olaraq
xarici investorlara qarşı ayrı-seçkilik aparmaqla, daxili sahibkarlığın
yüksək səviyyəsi və dövlətin davam etməkdə olan güclü rolu ilə
nəticələnmişdir. Bu siyasət ayrı cür aparılsa idi daha çox müəssisələr öz
fəaliyyətlərini yaxşılaşdıra bilərdi.
Bundan başqa, Rusiyadakı korporativ
idarəetmə institutları olduqca zəif fəaliyyət göstərir. Daha tez-tez
hallarda Rusiya menecerləri yalnız qəbul edilmiş normaları tapdalamaqdan
deyil, həm də informasiya aşkarlığı, səhmdarların qeydiyyatı, səsvermə
prosedurası və şuranın tərkibi haqqında olan aşkar qanunları da pozmaqdan
çəkinməmişlər. Bu cür institutların təsis olunmasındakı çətinlik Rusiya
mühitində təmərküzləşmiş xarici sahibkarlığın mühümlüyünü nəzərə çarpdırır,
çünki yalnız müəssisənin qiymətini maksimum yüksəltməkdə marağı olan,
müəyyən bir güclü sahibkar səmərəli yenidənqurma yolundakı bir çox maneələri
dəf etmək imkanına malikdir.
Özəlləşdirməni davam etdirərkən
Özəlləşdirmə keçmiş sovet blokunun bir
çox hissələrində uğurla davam etməkdədir. Bu proses əslində bir çox Mərkəzi
və Şərqi Avropa ölkələrində əksərən başa çatmışdır. Bölgədəki bir çox
ölkələr kimi Rusiya öz dövlət mülkiyyətini özəl əllərə verməyin qarmaqarışıq
nəticələrə səbəb olmuş müxtəlif üsullarını tətbiq etməyə çalışmışdır. Lakin
indi ölkədə özəlləşdirmə marketinqinə yenilikçi yanaşmaya cəhd göstərilir:
hökumət tezliklə internet vasitəsilə beynəlxalq investorlara satış üçün
təkliflə çıxış edən şirkətlərdəki öz regional qonşularına qoşulacaqdır.
Əvvəlki özəlləşdirmə səyləri tez iflasa
uğramışdır. Rusiyadakı özəlləşdirmə prosesini üç başlıca mərhələyə ayırmaq
olar. Bütün vətəndaşlara vauçerlərin paylandığı kütləvi özəlləşdirmə
proqramı (1992-94) birinci mərhələ olmuşdur. Bu, bir çox müəssisələrin həmin
müəssisələrin rəhbərlərinin və digər işçilərinin fəal şəkildə nəzarət altına
düşməsi ilə nəticələnmişdir. İkinci mərhələdə (1995-97) ağırlıq mərkəzi daha
böyük, yüksək gəlirli müəssisələrin maliyyə/sənaye qruplarına satılması
üzərinə keçirilmiş və bu proses "paylara görə istiqrazlar" sxemi üzrə icra
olunmuşdur. Bu proqramın ehtimal olunan nəticəsi səhm sahibkarlığının
görünməmiş qiymətlər əsasında bir neçə imtiyazlı ələ keçməsindən ibarətdir,
özü də bu şərtlə ki, istiqrazlar 2000-ci ildə qüvvəyə minir.
Bu özəlləşdirmə cəhdləri əhəmiyyətli
dərəcədə tənqidə məruz qalmışdır. Rusiyalılar çox zaman bu prosesi
"privatizasiya" əvəzinə "prixvatizasiya" - "çırpışdırma" adlandırırlar.
Nəticədə özəlləşdirmənin 1998-ci ildə başlanan üçüncü mərhələsi hökumətin
xarici sahibkarlığa qarşı məhdudiyyətləri azaltmaq və mülkiyyətin beynəlxalq
məsləhətçilər tərəfindən qiymətləndirilməsi qaydasını qoymaq da daxil
olmaqla, prosesi daha ədalətli və şəffaf etmək üçün müxtəlif tədbirlər
görməsi ilə müşayiət olunmuşdur. Hətta bu şəraitdə Rusiya hökuməti
"hadisədən-hadisəyə" özəlləşdirmə vasitəsilə etibarlı səhmlərə malik
müəssisələrin nəzərdə tutulmuş qiymətə satılmasında bəzi uğurlar
qazanmışdır.
Dünya Bankının Qlobal İnkişaf Maliyyəsi
haqqında məruzəsində qeyd olunduğu kimi, 1997-ci ildə Rusiya özəlləşdirmədən
4,2 milyard dollar gəlir əldə etmişdir. Bunun 1996-cı ilin göstəricisindən 3
dəfə artıq olmasına baxmayaraq, 1998-ci ilin ilkin qiymətləndirməsi göstərir
ki, həmin meyli saxlamaq mümgün olmamışdır. Rusiyadakı birbaşa xarici
investisiya (BXİ) da 1998-ci ildə yalnız 1,5 milyard dollar təşkil etməklə,
məyusluq doğurur. Bu investisiyanı adambaşına gəlir üzrə götürdükdə rəqəmin
10 dollar təşkil etdiyini görərik, halbuki xarici investisiyanın yüksək
səviyyyəsinə malik Slovakiya (350 $), Polşa (700 $), Çex Respublikası (800
$) və Macarıstanla (2000 $) müqayisədə həmin göstərici olduqca aşağıdır.
Bu vəziyyətdə Dünya Bankı Rusiya
Özəlləşdirmə Xəttini həyata keçirməyə başlamışdır. Layihə davam edən
özəlləşdirməni asanlaşdırmaq və ölkənin inkişaf etməkdə olan özəl bölməsinə
xarici investisiyanın cəlb edilməsini gücləndirmək məqsədilə internet
texnologiyasından istifadə etməyi nəzərdə tutur. Rusiya Özəlləşdirmə Xətti
Rusiyada investisiya imkanları ilə bağlı özəlləşdirmənin
modernləşdirilməsini təmin edən pulsuz xətt xidmətini, həmçinin satılması
nəzərdə tutulan mülkiyyət üçün qiymət təyin etməkdə maraqlı olan investorlar
üçün münasib informasiya bazasını inkişaf etdirəcəkdir. Son məqsəd Rusiyada
gələcək hadisədən-hadisəyə özəlləşdirmə cəhdləri üçün ədalətli və şəffaf
prosesi həvəsləndirməkdən ibarətdir.
Dünya Bankı Qrupunun Çoxtərəfli
İnvestisiya Təminatı Agentliyi (ÇİTA) layihəni inkişaf etdirən aparıcı
agentlikdir. Kanada Beynəlxalq İnkişaf Agentliyinin (KBİA) Mərkəzi və Şərqi
Avropa filialı isə rekvizit istehsalının inkişafı üçün kapital cəlb etməklə
məşğul olacaqdır. Dünya Bankının Avropa və Mərkəzi Asiya bölgələrindən olan
mütəxəssisləri planın həyata keçirilməsinə kömək edəcəklər. Rusiyada bu
təşəbbüsü Federal Mülkiyyət Fondu və Dövlət Əmlak Nazirliyi təmsil
edəcəklər.
Rusiya Özəlləşdirmə Xətti dövlət
mülkiyyətinin potensial alıcılarının ehtiyac duyduqları əsas məlumatlara
çıxışını genişləndirəcəkdir. O, şirkətlərin profilini, tələb olunan hüquqi
və prosessual göstərişləri, tarixi proqram məlumatlarını və digər biznes
informasiyasını təmin edəcəkdir. Layihənin iş planı məlumatların
toplanmasını, məlumat bazasının və şəbəkə dairəsinin inkişafını, informasiya
texnologiyası və idarəçilik sahələri üzrə treyninq keçirilməsini nəzərdə
tutur. O, həmçinin özəlləşdirmə ilə bağlı ətraf mühiti və sosial sahəni
əhatə edən məsələləri yoxlayacaqdır. Beynəlxalq konfranslar və internet
bazalı bir çox marketinq təşəbbüsləri satışa qoyulmuş şirkətləri kəskin
ehtiyac duyduqları beynəlxalq yardımla təmin edəcəkdir.
Rusiya Özəlləşdirmə Xəttinin layihəsi
uğurla özəlləşdirmə layihələrinin bütün dünya marketinqi üçün aparıcı
internet kanalına çevrilmiş ÇİTA-nın mövcud özəlləşdirmə xidmətinin
(httr://www.rrivatizationlink.com.) əsasında qurulmuşdur. 1998-ci ilin
iyunundan fəaliyyətə başlamış Özəlləşdirmə Xətti 50 ölkənin və ya sektorun
fəaliyyəti nəticəsində iflas həddinə çatmış 300-dən artıq şirkətin müntəzəm
profilini aparır. Şərqi Avropa və Mərkəzi Asiyanın 27 ölkəsindən 23-də
özəlləşdirmə agentlikləri özlərinin həm Şəbəkə dairəsi, həm də Özəlləşdirmə
xətti xidmətçisi üzrə aparılan məlumatlar kanalına malikdir.
Keçid dövrü ilə bağlı məzmun
ixtisaslaşdırılmış xəbər mənbələri, bölmədə fəallığı ilə seçilən əsas
təşkilatların məlumat kitabçaları və özəlləşdirmə məsələləri üzrə səmərəli
kitabxana vasitəsilə tamamlanır. Xidmət özəlləşdirmə imkanları üzrə
məlumatlara dərhal dünya miqyasında çıxışı təklif edir və özəlləşdirmə
agentliklərinə ucuz qiymət müqabilində potensial yerli və xarici
investorları tapmaq şansı verir. ÇİTA ilk dəfə İnvestisiyaya Јardım
Şəbəkəsini işə saldığı (1RA pet; htt://www.ipanet.net) 1995-ci ildən
etibarən investisiya imkanları haqtında məlumatları yayarkən internetdən
istifadə etmişdir. Bütün region üzrə göstəricilərə görə, Rusiya Özəlləşdirmə
Xətti Rusiya Federasiyası üçün əhəmiyyətli potensiala malikdir. Məsələn,
Ukraynada Ukrayna Dövlət Əmlak Fondu Özəlləşdirmə Xəttində USAID-in təsis
etdiyi özəlləşdirmə şəbəkəsi (http://www/ukrmassp.ua) vasitəsilə iştirak
edən aparıcı agentliklərdən biridir. Fondun şəbəkə üzrə aparıcı mütəxəssisi
Pavel Proxorov 1999-cu ilin birinci rübündə daşınmalarda 200 %-dən çox artım
olduğu haqqında məlumat verir (ABŞ-da bu cür artım 20 % təşkil edir).
Qiymətqoyma tələbləri haqqında bütün informasiyanı xətdən almaq olar,
sonrakı məlumat üçün xahiş isə e-mail vasitəsilə göndərilə bilər, Gürcüstan
və Moldovada özəlləşdirmə agentlikləri öz ölkələrinin şirkətlərində maraq
doğurmaq üçün interneti səmərəli vasitə hesab edirlər. Rusiya Özəlləşdirmə
Xəttinin bu ilin ikinci yarısında işə salınacağı gözlənilir.
(Esopotis
Reform Todau, №2,1999, S1RE)
İngiliscədən çevirdi: Baba Bayramov |