|
PARLAMENT
FRAKSİYASI
NƏDİR?
ABİL BAYRAMOV
Xəzər Universitetinin müəllimi
Mənbə:
"Məşvərət", N18,
1999
Son günlər Azərbaycan parlamentində fraksiyalaşma prosesi
haqqında söhbətlər gündəmdən düşmür. Biz bu prosesin gedişi və onun
ayrı-ayrı məqamlarına toxunmadan məsələnin nəzəri tərəflərinə və dünya
təcrübəsindən nümunələrə nəzər salacağıq.
Öncə onu qeyd edək ki, parlament üzvlərinin birlikləri hər şeydən əvvəl
ümumi partiya mənsubiyyəti əsasında yaradılır və fəaliyyət göstərir. Bu
birliklər ayrı-ayrı ölkələrdə müxtəlif cür adlandırıla bilər. Məsələn,
Almaniyada “fraksiya”, Böyük Britaniyada “parlament partiyaları”,
İspaniyada “parlament qrupları”, Polşada “deputat klubları”
ifadələrindən istifadə edilir. Parlament üzvlərinin birlikləri bəzən iki və
ya daha çox siyasi partiyanın bloku kimi çıxış edir, bir çox hallarda isə
müstəqil (partiya üzvü olmayanlar) parlament üzvləri də onlara qoşulur. Bu
birliklər qanun və reqlamentlərdə institutlaşdırılır və müəyyən hüquqlar
əldə edir: rəhbər orqan və komitələrdə (komissiyalarda) və onların nümayəndə
heyətlərində təmsil olunmaq, müzakirələr zamanı maneəsiz söz almaq və s.
Partiya fraksiyası yaratmaq istəyən parlament üzvləri onun siyahısını tərtib
edir, sədri və ya həmsədrləri seçir və bütün bunlar haqqında palata sədrinə
məlumat verirlər. Mövcud reqlamentlərin çoxu fraksiyanın say tərkibinin
aşağı həddini müəyyən edir. Bu həddin əvvəlcədən müəyyənləşdirilməsində
başlıca məqsəd ondan ibarətdir ki, parlament (palata) həddindən artıq xırda
qruplara bölünməsin və parlamentin işinin normal gedişini çətinləşdirə
biləcək aznüfuzlu liderlərin ambisiyalarını genişləndirməsin. Məsələn,
Fransa Milli Məclisində fraksiya yalnız onun tərkibində 20-dən artıq deputat
olduqdan sonra status ala bilər. İtaliyanın deputatlar palatasında bu hədd
20, Senatda isə 10 senatordur.
Hökumətdə təmsil olunmayan fraksiyalar “parlament müxalifəti”
adlanır. Əgər hökumətə daxil olmayan fraksiya hökuməti dəstəklədiyini bəyan
edirsə və ya bunu işdə həyata keçirirsə belə fraksiya müxalif hesab olunmur.
Böyük Britaniyada “müxalifət” termini daha dar mə`nada başa düşülür.
P. Bromhed yazır: “Müxalifət növbəti ümumi seçkilərdə qələbəyə ümid edən
partiyadır”. Böyük Britaniyada mövcud olan ikipartiyalı sistem
şəraitində müxalifət real olaraq yalnız mühafizəkarlar və ya leyboristlər
partiyası ola bilər.
Taxt-tac nazirləri haqqında 1937-ci il aktı belə fraksiyanı əlahəzrətin
müxalifəti adlandırır və onun liderinə illik məvacib ödənilməsini nəzərdə
tutur. Bu fraksiya fəaliyyətdəki kabinet üzvlərinin kölgə analoqu hesab
edilən deputatlardan ibarət olan “kölgə kabineti” təşkil edir.
“Kölgə kabineti” hökumətin işlərindən mə`lumatlı olur və istənilən vaxt
fəaliyyətdəki kabineti əvəz etməyə hazır olur.
Fraksiyaların rolu müstəsna dərəcədə böyükdür. Fraksiya olmadan parlament
üzvü qanunvericilik təşəbbüsü hüququ da daxil olmaqla bir çox mühüm
hüquqlarını istədiyi şəkildə gerçəkləşdirə bilməz. Qanun layihələrinin
müzakirəsi zamanı fraksiyalara çıxış üçün vaxt onun üzvələrinin sayından
asılı olaraq ayrılır. Fraksiyaya daxil olmayan deputatlar adətən rəhbər
orqanlarda təmsil olunmur, müzakirələr zamanı fraksiya nümayəndələrinin
çıxışlarından sonra söz alırlar və s.
Fraksiya özünün rəhbər orqanlarını formalaşdırır. Bir qayda olaraq fraksiya
lideri eyni zamanda partiya lideridir. Lakin bəzən bu funksiyalar müxtəlif
parlament üzvlərinin üzərinə də qoyula bilər. Lider fraksiyanın və
partiyanın siyasətini müəyyən edir, fraksiyanın birliyini təmin edir,
parlament orqanlarına namizədləri təklif edir, dövlət başçısı, hökumət və
müxtəlif vəzifəli şəxslərlə əlaqə saxlayır. Fraksiya eyni zamanda liderin
müavinini, siyasi komitə və ya büronu da seçə bilər.
Böyük Britaniya, ABŞ, Hindistan və ingilis-sakson və ya Amerika hüquq
sistemini qəbul edən bir sıra ölkələrdə fraksiya “qırmanclar” (whirs)
adlanan xüsusi təşkilatçıları seçir. Onları fraksiya lideri də tə`yin edə
bilər. “qırmanclar” fraksiyaya mənsub olan parlament üzvlərinin ciddi
intizamını tə`min edir. Onlar deputatların davranışına, iclaslara vaxtında
gəlmələrinə nəzarət edir, mürəkkəb prosedur məsələləri üzrə tə`limatlar
verir, konkret məsələnin müzakirəsi və səsvermə zamanı fraksiya üzvlərinin
müdafiə etməli olduğu mövqeni izah edir. Böyük Britaniyada hökumət
partiyasının fraksiyasında baş “qırmanc”, onun müavinləri və kiçik
“qırmanclar” olur. Onların hamısı nazirdir və büdcədən məvacib alır.
Büdcə həmçinin müxalifətin üç “qırmanc”ına da məvacib verir. Hökumət
və müxalifət “qırmanclar”ı əməkdaşlıq edirlər. Fraksiyalardan hər
hansı birinin deputatı palatanın səsvermə keçirilməsi nəzərdə tutulan
iclasında iştirak edə bilmədikdə “qırmanclar” arasında razılaşmaya
əsasən digər fraksiyanın deputatı da iclasda iştirak etmir.
Bir çox parlament palatalarında palatanın ümumi işlərinin həll edilməsi üçün
fraksiya liderlərini birləşdirən xüsusi orqanlar yaradılır. Almaniya
Bundestaqında bu orqan ağsaqqallar şurası, İsveç Riksdaqında talman yanında
konfrans, İspaniya Baş kortesləri palatasında nümayəndələr şurasıdır.
Parlament üzvlərinin birlikləri qeyri-siyasi əsas üzrə də yaradıla bilər.
Bir sıra parlamentlərdə, daha çox yuxarı palatalarda ərazi parlament
qrupları yaradılır. Onlar regional maraqların daha yaxşı təmin edilməsi üçün
regionların təmsilçilərinin fəaliyyətini əlaqələndirir.
Parlamentlərarası ittifaqa daxil olan parlamentlərdə adətən bu beynəlxalq
ictimai təşkilatla əlaqə saxlayan deputat qrupları yaradılır. Həmçinin başqa
ölkələrin parlamentləri ilə ikitərəfli əlaqələrin saxlanılması üçün
parlament qrupları da təşkil edilir.
Bir sıra ölkələrin parlament reqlamentləri parlament üzvünə bir neçə deputat
qrupunun üzvü olmağı qadağan edir. Məsələn, İspaniya Senatının reqlamentinin
2-ci hissəsinin “Parlament qrupları və ərazi qrupları haqqında” adlı
2-ci fəslinə görə, hər parlament qrupu ən azı 10 senatordan ibarətdir. Heç
bir senator 1-dən artıq parlament qrupuna daxil olmaq hüququna malik deyil.
Əgər sonradan qrupun tərkibində 6 nəfərdən az deputat qalarsa o, sessiyanın
sonuna qədər buraxılır. Palatanın səlahiyyət müddəti ərzində qrupun say
tərkibi dəyişirsə onların palata komissiyalarında təmsilçiliyi də bu
dəyişikliklərə uyğunlaşdırılır. Senat parlament qruplarına müvafiq qrupun
say tərkibindən asılı olaraq subvensiyalar (məqsədli tə`yinatı olan pul
vəsaiti) verir.
Yuxarıda qeyd etdiyimiz, eləcə də başqa ölkələrin təcrübəsi belə nəticə
çıxarmağa əsas verir ki, parlamentdə müxtəlif fraksiyaların mövcudluğu
dövlətin bu əsas orqanının işinin daha səmərəli təşkilinə nəinki mane olur,
əksinə, kömək edir. Belə olmasaydı yəqin ki, ayrı-ayrı ölkələrdə parlament
fraksiyaları stimullaşdırılmaz və onlara dövlət büdcəsindən vəsait
ayrılmazdı. |